Leestijd: < 1 minuut

Het begon dus allemaal toen ik ongeveer 14 jaar oud was. Ik zat volgens mij in de derde klas van de middelbare school en het viel me op dat ik steeds vaker naar meisjes aan het kijken was en niet alleen naar jongens.

Ik had daarvoor alleen nog maar vriendjes gehad en ik voelde me heel erg verward dat ik meisjes ook interessanter begon te vinden. Ik praatte er wel eens over thuis maar we kwamen er soort van over uit dat het waarschijnlijk een fase was omdat ik midden in de puberteit zat en dan doen hormonen rare dingen met je. In de eerste instantie dacht ik dat ook, maar naarmate ik ouder werd merkte ik toch op dat ik regelmatig nog naar meisjes bleef kijken en me er ook tot aangetrokken voelde. Niet zo erg als dat ik me aangetrokken voelde tot jongens, maar alsnog keek ik erg graag naar mooie meisjes.

We gaan even verder in de tijd naar vorig jaar, waar ik dus vlak voor het panic at the disco concert nogmaals met mijn ouders ben gaan zitten om te praten over mijn seksualiteit en toen ben ik dus officieel “uit de kast gekomen”. Ik vond het heel erg spannend maar mijn ouders en ik hadden er een goed gesprek over en we zijn toen met zijn 3en naar panic at the disco geweest, waar ook veel lhbt+ jongeren waren.

Daarnaast zijn we vorige zomer naar het Pride festival in Amsterdam geweest en ik vind het heel erg fijn dat er niets tussen ons veranderd is. Ik was niet bang dat ze boos zouden zijn oid maar alsnog weet je nooit wat je kan verwachten!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in