Leestijd: 3 minuten

Ik vind ze geweldig… op afstand. Drags… als man vaak schatjes, eenmaal met jurk? Kijk uit!

Ware kunst. Van die perfecte vrouwen… heupen (passend bij het lijf), benen (zonder spataderen, striae of cellulitis), geen cameltoe (wel heel knap zijn als ze dat voor elkaar krijgen), geen beenbegroeiing (die je platgedrukt ziet zitten onder de panty), perfecte (de goeie kant op wijzende) borsten. En heel veel schitterende gewaden, kapsels en make-up. Maar vooral diep respect voor de torenhoge hakken waar ze uren op kunnen lopen zonder een krimp te geven. Ben niet jaloers hoor! Kan het alleen niet uitstaan. En wat het nog beroerder maakt is dat zíj na de show hun heupen, billen en borsten gewoon uit kunnen trekken!

Wil je met je tijd meegaan, dan is het hebben van alleen een huishomo wat achterhaald. Je zou er nu een huisdrag bij moeten hebben. Helaas leent mijn beste vriendje Frans zich alleen voor de eerste titel. Heeft zelfs zijn baard laten staan om dat nog extra te verduidelijken. Dwarsligger!

Maar… nu heb ik dan ook een huisdrag. Hot and happening! Nou ja, eigenlijk komt deze alleen bij mij thuis om zijn kleding te passen… maar dat doet er niet toe. Laat ik hem Tom (Miss Tom ;-)) noemen, dat praat makkelijker.

Een lief gayvriendje organiseert swingfeesten en aangezien ik de decoratie mag doen van feest en gastdrag (nieuw woord: een drag als gastvrouw/animator), kan ik mij helemaal uitleven met tutu’s, roesjes, strikken, stoffen, kleuren, lampjes, glitters, glitters en glitters. Alles in overleg met Tom, die allang blij is dat iemand vrijwillig en enthousiast uren aaneen achter een naaimachine gaat zitten. Alsof het mijn eigen kind is sta ik uiteindelijk als trotse surrogaatmoeder te stralen naast mijn schitterende Miss Tom van 2,06 mtr. Net zo trots als wanneer mijn dochter optreedt (laatste jaar van de HKA) … of mijn zoons die met hun vriendjes spelen (ja, allebei). De ene die de auto van zijn vriendje pakt en de ander die zijn vriendje in de auto pakt.

Any way… de gastdrag. Een (hetero)man gaat een avondje mee met vrouwlief omdat ze zin heeft om te dansen. Bijna angstig kijkt hij af en toe onopvallend Toms’ richting op. Hij mompelt wat met zijn vrienden en maakt stoer grapjes over die meterslange dame. ‘Hee Henk, niks voor jou?’ ‘Nee joh, dat is zo’n aangeklede kerel, wat moet je daar nou mee’. Maar zodra hij een paar borrels op heeft, wordt hij wat losser en durft hij openlijk te kijken naar de manier waarop ze zich beweegt en danst. Af en toe roept hij iets stoers richting Tom in de hoop dat een van zijn vrienden dat een ijzersterke grap vinden. Maar aan het eind van de avond hangt hij met het kwijl in zijn mondhoeken aan haar lippen, wil met haar op de foto en biecht lallend op dat hij het niet op mannen kan maar wel op haar. Miss Tom blijft in haar rol, lacht hem vrolijk toe en laat zich nergens door van de wijs brengen. Hoe krijgt ze het voor elkaar!

Eigenlijk gaat het helemaal niet alleen om de kleding, het gaat om de uitstraling en de schwung (geen idee wat het betekent, maar voelt passend bij Tom). Ze is een supertalent en mag uitkomen voor de Miss Travestie Holland verkiezing in Rotterdam. Ook daarvoor mag ik haar kleding maken. Kicken!!

Zo’n aparte wereld om mee te maken. In de trein denk ik nog dat ik er zelf ‘keihip’ uitzie … na aankomst niet meer. Ik voel me een dorps doetje tussen al die loslopende kunstwerken. Op de rode loper worden foto’s gemaakt van het publiek. Iemand roept enthousiast mijn naam, “wauw ik ben ontdekt! Ze kennen mij als de ontwerpster van Miss Tom!”, … NOT, het is de fotografe waar ik vroeger mee geknikkerd heb.

Ik probeer natuurlijk net te doen of ik mij iedere dag in deze wereld begeef want ik wil niet opvallen als onwetende doos. Maar af en toe valt mijn mond toch open, de ene drag is nog mooier dan de andere, zowel onder de kandidaten als een groot deel van het publiek. De meesten blijken echter ontzettende bitches, heerlijk om te zien en te horen zolang ze mij erbuiten laten. Ik zie vlijerij, valsheid, vriendjespolitiek, zelfspot en drama, wat een show en belevenis. De voorzitter van de jury is hilarisch. Schitterend in wat voor rol de drags zitten. Hoewel rol? Of zegt dat ook iets over de diepere gevoelens van de persoon? Ik zie een normaal gesproken rustige man voor me in een misschien wel supersaaie kantoorbaan, die af en toe transformeert tot een pittig wijf met een grote muil (en met nóg grotere pumps). Wat een ideale uitlaatklep. Dat er ook een boodschap in zit met een serieuze ondertoon is duidelijk en maakt het sympathiek.

Na afloop van de verkiezing ga ik naar huis, vol met plannen voor nieuwe ontwerpen. Maar waar ik het meest blij van wordt is dat ik me thuis mag verlossen van de strakke schoenen, de beugels die in mijn ribben prikken, de likdoornpleisters en de slimfitonderbroek die mijn buik gevangen hield. Maar ik denk dat de drags het meest blij zullen zijn met die éne verlossing, auw!

Laura
Mijn naam is Laura. Ik beweeg me volop in de LHBTQ+ wereld. Ik ben zelf bi, heb geweldige kinderen, een gay-zoon (25), dochter (24) en als extraatje nog een zoontje (11) van een donorstel, deze heeft dus 2 vaders en 2 moeders. Daarnaast maak ik hobbymatig kleding voor drags.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in