Leestijd: 2 minuten

Zoals jullie in mijn vorige column konden lezen heeft mijn zusje eigenlijk verteld dat ik op vrouwen viel. Wat ik ben vergeten te vertellen in mijn vorige column en misschien ook wel interessant is, is dat ik ADHD heb en daarnaast ook hoogsensitief ben/heb hoe je het maar wilt noemen.

Dat houd in dat sommige dingen een ergere impact kunnen hebben op mij als persoon. Zo kan het zijn dat ik soms dingen te persoonlijk aantrek, of dat ik dingen heel goed aanvoel. Als iemand niet lekker in zijn/haar vel zit dat ik daar signalen van opvang, wat soms best lastig is.

Op het moment dat mijn zusje naar beneden liep en zei dat ik met een meisje zoende, was het net etenstijd dus mochten we gezellig bij m’n ouders aan tafel komen zitten met stiekem toch wel een beetje stress, want ja, je weet het maar nooit..

Aangekomen bij de etenstafel, met de stress overal. Niks zeggen natuurlijk… Opeens vraagt mijn moeder: Daan moet je ons ook wat vertellen? Waarop ik zeg: ik zou niet weten wat mam! Mama: zijn jullie misschien een beetje verliefd op elkaar? Waarop ik en destijds mijn vriendin beide een rode kop kregen, dus dat antwoord was vrij duidelijk. Dat gezegd te hebben.. De reacties, ik ben heel vrij opgevoed door mijn ouders. Niks is raar en iedereen in zijn of haar waarde laten!

Zoals je dus kan raden, werd het goed opgepakt vanaf mijn ouders hun kant en vonden ze het geen probleem, “zolang jij gelukkig bent, zijn wij dat ook en of dat nou met een man of een vrouw is” waren de woorden die gezegd werden. Papa vond het allemaal geen probleem want dan konden we samen “chickies” kijken dus zo gezegd zo gedaan, als we op een terrasje zaten zat ik trots met mijn vader vrouwen te kijken!

Mijn coming out is tot zover heel goed verlopen bij mijn ouders.. Maar de rest van de familie wat zouden die vinden?

Er was één iemand van de rest van de familie die het wist, mijn grote voorbeeld en trots: mijn opa. Die was tegen de tijd dat ik het perongeluk eruit flapte bij de rest van de familie al overleden.

Op een zekere dag was de hele familie van mijn vaders kant aanwezig. waar op mijn oma aan alle neefjes vroeg “hoe is het met de verkering jongens?”. De een had wel een vriendinnetje en de andere niet. Zo kwam ze dus ook bij mij: “Daan hoe is het met jouw liefde?” Waarop ik reageerde: “Ja goed, ik heb ook een hele leuke vriendin!” en nog geen twee tellen later dacht ik: oh jee wat heb ik nou gezegd?!

Terwijl mijn oom al een vreugdes dansje deed in de kamer voordat ik me eigenlijk pas besefte wat ik had gezegd werd ik stevig vast gepakt door mijn oom en die vertelde mij dat ‘ie ondanks dat mij niet ging zien als een andere Daan, nog steeds heel trots op me was! En dat als er iets was of iemand er raar over deed dat ik me er niks van aan moest trekken! En het werd door de rest van de familie die aanwezig was gelukkig ook geaccepteerd.

Ik weet dat het voor veel mensen erg lastig is, maar ik mag me echt gelukkig prijzen met zo’n familie want, het is niet vanzelfsprekend dat iedereen er zo positief erop reageert.

Daarnaast heb ik op het vmbo helaas een minder makkelijke tijd achter de rug.

4 REACTIES

  1. Leuk om te lezen ,zie je hoe het lopen kan in je leven.
    Ben benieuwd naar je middelbare schooltijd ga zo door je kunt goed schrijven.

  2. Ik ben blij voor je. Gelukkig zijn moet voor iedereen mogelijk zijn, wie je ook bent. Iedereen heeft recht op geluk. ‘Anders’ zijn dan hetero lijkt me niet gemakkelijk. Er zijn er nog zoveel die dit anders zijn veroordelen en er zijn nog landen waar het verboden is om samen met een vrouw of een man met een man hand-in-hand lopen. Zo jammer voor al die mensen die niet vrij kunnen zijn wie ze zijn…. gelukkig kan dat hier wel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in