Leestijd: 2 minuten

Hoi allemaal!  

Allereerst wil ik je bedanken wanneer je mijn 1e column voor Queerzine.nl hebt gelezen. Het was zo ontzettend spannend! De reacties waren over het algemeen erg positief, soms ronduit lovend. Super bedankt lieve mensen!  
 
Voordat ik je vertel over mijn gaydar en mijn coming out voor de tweede keer, zou ik het leuk vinden als je wat tijd vrij maakt om ook de artikelen van mijn mede columnisten te lezen. 

Queerzine is niet alleen leuk, maar ook nodig. Een lieve collega appte mij, haar seksualiteit mag niet een vergeten kindje in de ballenbak worden. Dat ben ik volledig met haar eens. Want er is zoveel meer dan gay, bi, en hetero. En die diversiteit onder ons mensen maakt het leven nou juist zo leuk!  

Ken je het fenomeen “gaydar”? Zien en gelijk weten wat iemand’s geaardheid is. Beetje gek wel toch? Er zijn zoveel mensen die dat schijnbaar in zich hebben. Ikzelf moet altijd een beetje giegelen bij dat woord. Want volgens mij heb ik niet zo’n ding.  

Toen ik mijn eerste column schreef en aanleverde bij de man achter Queerzine had ik geen idee van het hoe en wat. Gek eigenlijk, voor iemand die met 16 jaar als biseksueel uit de kast kwam, 2 jaar geleden nog geloofde dat ze panseksueel was en nu eindelijk thuis is…. 

Want ja, ik ben thuis! Ik durf het eindelijk te zeggen: Ik ben Heidi en ik ben gay! 

Misschien denk je nu “dan heb jij dus wel een goede gaydar” Nou, nee. Ik zou willen dat ik er eentje had! Ik heb enkel relaties met mannen gehad. Nu moet ik wel zeggen dat geen van allen heel erg macho waren. 

Ik was 12 en werd verliefd op Saskia. Met 15 jaar was het Linda. En ik was 16 toen ik een 4 jaar lange zware verliefdheid ontwikkelde op Marloes. Alle 3 hetero, voor zover ik weet. Met 16 jaar kwam ik als bi uit de kast en ik werd wel geaccepteerd. Maar toch bleef het gevoel voor vrouwen een soort van ‘ondergeschoven kindje’  
 
Ergens ging ik er al vanuit dat de meisjes/vrouwen waar ik op viel, allemaal hetero waren. Vaak was dat waar. En was het niet zo, dan zagen ze mij niet staan. Dacht ik.  

De focus lag dus op mannen, en daarom heb ik nog nooit een relatie met een vrouw gehad. De ervaring is er wel, intimiteit met een vrouw is als thuiskomen. Als ik fantaseerde was dat ook altijd over vrouwen. Ook had ik een kinderwens, en dan is 1 en 1 al snel twee… Ik accepteerde dat relaties met mannen goed en leuk waren. Maar op een enkeling na was het nooit wat ik zocht en was ik ook nooit echt gelukkig met de ande om diverse redenen.  
 
Nu ik de woorden heb uitgesproken, naar familie, vrienden en kennissen, en dit ook deel met de rest van de wereld voel ik me steeds meer mezelf worden. Beter laat dan nooit toch?  
 
En die gaydar, wie weet komt die vanzelf wel nu ik heb geaccepteerd heb dat ik een lesbienne ben.  

Heidi
Hoi! Ik ben Heidi, 39 lentes jong en woon met mijn katje Bella in Enschede. Op mijn 16e had ik mijn coming out als biseksueel, daarna een jaartje of 2 gedacht dat ik panseksueel ben. Maar... Het grote woord is er uit sinds kort: ik ben hartstikke lesbisch! Wat een opluchting. En ook hier ga ik zeker nog over schrijven. Maar labeltjes zijn voor mij niet belangrijk: ik hou gewoon van mensen! Wat ik leuk vind: lezen, schrijven, kleuren, muziek luisteren, Netflix/Videoland, knuffelen met mijn huisdier, luieren, tutten, ik hou van quotes en hardlopen. Inmiddels staan mijn hardloopschoenen alweer 3,5 jaar in de kast, misschien tijd voor hun 2e coming out? Ik ben enthousiast, praat veel en graag, ben dol op sarcasme, ben eigenwijs, soms iets te perfectionistisch, behoorlijk bijdehand en erg zorgzaam. Mijn favoriete quote momenteel: "The best things in life are free"

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in