Leestijd: 2 minuten

Een van de mooiste en krachtigste emoties die er zijn. In al zijn vormen en maten.  

Ik schrijf graag over de liefde. Dagboeken schreef ik ooit vol, van mijn tiende tot ergens begin twintig. Mijn pen ging niet snel genoeg voor de woorden en emoties die in mijn hoofd zaten en ik wilde vastleggen. Schrijven doe ik sowieso erg graag. Mensen die mij kennen zullen dat beamen, ik praat niet alleen 5 kwartier in een uur maar ook met woorden hou ik het niet kort.  

En wat is er mooier dan schrijven over de liefde?  

Voor een meid als ik, is liefde best complex. En ja, voor wie niet? Ik ben al mijn hele leven onzeker over de liefde. Als er iets eng is en fantastisch tegelijk… 

En ja, als je lesbisch bent is het nog veel enger. We zijn als maatschappij meestal ingesteld op hetero relaties, en alles wat daar vanaf wijkt blijkt nog altijd moeilijk. Mijn zogenaamde biseksualiteit bood nog een stukje veiligheid, maar als lesbienne voel ik me zo bloot en kwetsbaar.  

Liefde. Liefde is liefde. Toch?  

Zoekende in mijn weg naar een begin om een goede columnist te worden, speelt dit een grote rol. De afgelopen periode heb ik veel tranen gelaten. Omdat ik me vrij voel, om te zijn wie ik ben en omdat ik mag schrijven over mezelf, mijn denkwijze en mijn leven. Mijn hoofd is een wirwar door dit alles.  

Liefde maakt vrij en verbind, maar veroorzaakt ook kwetsbaarheid zoals ik net schreef. Hoe geef ik vorm aan mezelf nu ik thuis ben? Met muziek van Demi Lovato ( Warrior ) op de achtergrond en tranen die branden achter mijn ogen typ ik mijn oprechte woorden naar jou, jij die dit leest.  

Huilend belde ik mijn moeder op. “Mam, ik ben eigenlijk niet bi, ik ben lesbisch”  
Mijn broertje Dennis, die ondanks dat hij 3,5 jaar jonger is toch meer voelt als een grote broer, belde ik daarvoor. Ook huilend. Want de liefde is niet makkelijk, en tegenover de mensen waar je van houdt zo openhartig zijn is eng.  

Ik appte mijn beste vriendin Marrit over mijn idee voor mijn derde column. “Weet je, ik denk dat het een gedicht wordt over de liefde.”  Ze is boekenliefhebber, fan van alles wat literair interessant is. “Doen!!” was haar reactie. Ze was zo enthousiast, en ik was geraakt.

Maar ik ben er achter gekomen dat de gedichten die ik schrijf en schreef, zijn voor de liefde. De liefde die ik voor iemand voel tot in mijn tenen. Die deel je niet zomaar met iedereen. Tranen rollen nu letterlijk over mijn wangen. Niet omdat ik zwak ben, maar door de kracht die ik ervaar van mijn openheid.

In het heden zal ik je vinden, vrouw van mijn dromen.  

Ooit zal ze er zijn, en dan zal ik het meteen weten. De liefde van mijn leven. Het maakt niet uit dat ik nog even moet wachten. Want liefde begint bij jezelf. Acceptatie van wie jij bent. Daarna komt het wel. Ik geloof er in. Mijn verleden is niet meer, de toekomst bestaat niet. 

Heidi
Hoi! Ik ben Heidi, 39 lentes jong en woon met mijn katje Bella in Enschede. Op mijn 16e had ik mijn coming out als biseksueel, daarna een jaartje of 2 gedacht dat ik panseksueel ben. Maar... Het grote woord is er uit sinds kort: ik ben hartstikke lesbisch! Wat een opluchting. En ook hier ga ik zeker nog over schrijven. Maar labeltjes zijn voor mij niet belangrijk: ik hou gewoon van mensen! Wat ik leuk vind: lezen, schrijven, kleuren, muziek luisteren, Netflix/Videoland, knuffelen met mijn huisdier, luieren, tutten, ik hou van quotes en hardlopen. Inmiddels staan mijn hardloopschoenen alweer 3,5 jaar in de kast, misschien tijd voor hun 2e coming out? Ik ben enthousiast, praat veel en graag, ben dol op sarcasme, ben eigenwijs, soms iets te perfectionistisch, behoorlijk bijdehand en erg zorgzaam. Mijn favoriete quote momenteel: "The best things in life are free"

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in