Leestijd: < 1 minuut

Deze column gaat over dat ik mezelf durf te zijn en daar geen labels bij nodig heb. Sinds groep 5 heb ik de diagnose van autisme. Vanaf groep 5 bestond mijn leven alleen nog maar uit vooroordelen.

Ik kreeg vaak te horen dat ik iets niet zou kunnen omdat ik autistisch ben. Mijn hele leven stond in het teken van rekening houden met dat ik niet te veel prikkels zou krijgen en dat ik veel structuur heb. Mensen behandelde mij vaak als dat kind met autisme. Hierdoor werd ik heel onzeker wat natuurlijk ook niet zo gek is. Ik vergat dat de diagnose van autisme mij niet definieert als persoon.

Zoals ik in mijn 1e column al zei kwam ik na verloop van tijd erachter dat ik gay ben en keek ik een paar jaar later de film love Simon waarna ik uit de kast kwam. Terwijl ik love Simon keek  besefte ik opeens dat ik anders ben dan de rest en dat ik daardoor uniek ben. Een jaar geleden kreeg ik te horen dat ik hoog sensitief ben en niet autistisch maar dit definieert niet wie ik ben.

Persoonlijk vind ik het lastig als iemand mij vraagt of ik een man of een vrouw ben want ik voel mijzelf onder beide genders niet thuis. Er is maar een label waar ik onder pas en dat is mijzelf. Ik ben mijzelf en anders dan dat zou ik niet eens willen!

In de titel staat dat ik mezelf identificeer als een eenhoorn, dit heb ik zo genoemd omdat een eenhoorn uniek en speciaal is. Iedereen is speciaal en uniek op zijn eigen manier. De wereld zou een hele saaie plek zijn als iedereen hetzelfde zou zijn. Mijn naam is Jesse en dit is wie ik ben!

#proudtobedifferent

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in