Leestijd: 2 minuten

Weken, nee zelfs een paar maanden, heeft het geduurd voordat ik deze column bij Bas, de hoofdredacteur van dit magazine, indiende. Ik was super enthousiast toen ik de oproep van Bas las dat hij columnisten zocht voor zijn online magazine Queerzine. 

Na de aanmelding bij Bas en zijn goedkeuring om een stuk te schrijven kwam de klad erin. Ik schreef wel iets maar er kwam iedere keer iets anders tussen wat mijn aandacht trok. Iets wat mijn systeem blijkbaar belangrijker vond. En dat is juist raar want ik zet mij in het dagelijks leven in voor de LHBTI-gemeenschap. Wat maakt dan dat ik dit project, het schrijven van een eerste column, niet als prioriteit zag en mee aan de slag ging? Klaarblijkelijk vond mijn systeem dat ik er toen nog niet klaar voor was. Het is zoals het is. Voordat ik de diepte inga wil ik mijzelf eerst voorstellen.

Mijn naam is Niels Lam. Ik ben getrouwd met Cas en wij wonen in Heveadorp. Dit is een dorp nabij Arnhem en Oosterbeek. Daarvoor heb ik 19 jaar in Amsterdam gewoond, waarvan 10 jaar met Cas. Voor de rust en groene omgeving zijn wij verhuisd. 
Van jongs af aan ben ik geïnteresseerd in de mens. Het systeem van de mens. Middels opleidingen heb ik kennis vergaard over de mens, de psyché van de mens. Als psychologisch medewerker bij Defensie heb ik ervaring opgedaan en geleerd om te werken met mensen met uiteenlopende achtergronden. En in mijn werk als jobcoach voor jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt kwam ik in aanraking met een deel van onze samenleving waar het leven niet vanzelfsprekend is. Ik heb gezien dat er ook mensen zijn waar de eerste prioriteit overleven is in plaats van je leukste leven te leven.

Zelf heb ik ook de nodige hobbels moeten nemen. Als geadopteerde, homoseksuele, zwarte jongen, was het best pittig om op te groeien in een dorp met een overwegend witte populatie. Ik kreeg te maken met discriminatie en racisme. Dit werd niet echt minder toen ik ging studeren. En zelfs in een stad als Amsterdam, waar ik later kwam te wonen, ondervond ik de keerzijde van ‘anders’ zijn dan de norm. 

In het dagelijks leven ben ik Levenscoach. Ik heb een eigen praktijk (Gewoon Niels) waar ik coaching geef en workshops verzorg. Door mijn specifieke stijl van coachen ben ik vooral voor geadopteerden en mensen uit de LHBTI-gemeenschap een sparringpartner geworden. Ook mensen met chronische klachten vinden ook hun weg naar mijn praktijk. 

Naast mijn werk als Levenscoach werk ik als senioren adviseur voor een welzijnsorganisatie in Arnhem. Ik organiseer daar tevens activiteiten voor de ‘roze’ ouderen van Arnhem.  En tot slot ben ik medeoprichter van de podcast Gewoon Bijzonder. In deze podcast neem ik, samen met mijn goede vriendin Soorien Zeldenrust, een kijkje in de wereld van adoptie, pleegzorg en migratie. Wij bepreken thema’s als identiteit, afstamming, cultuur, gezin, liefde en relaties. 

Al met al zit mijn rugzak goed vol. En dit wil ik ook inzetten voor mijn column. Het feit dat jullie deze kunnen lezen betekent dat deze is goedgekeurd en dat Bas vertrouwen in mij heeft. Ik hoop jullie te inspireren met mijn verhalen. Hoewel ik een sterke, eigen mening heb, probeer ik een situatie ook altijd van de andere kant te bekijken en te beschrijven. Niemand heeft de wijsheid in pacht, ik dus ook niet. Voor nu wens ik jullie al het goeds.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in